Mannose

Mannose was de eerste essentiële suikers om geïdentificeerd te worden als glyconutrient.

Mannose is belangrijk voor het weefsel en voor de interacties tussen cellen. Voldoende mannose in het dieet kan het proces van cel naar cel communicatie versnellen.

Mannose is nodig voor veel verschillende, fundamentele cel activiteiten. Een tekort eraan kan leiden tot lichamelijke problemen. Mannose wordt acht keer langzamer dan glucose geabsorbeerd.

Binnen een uur na inname wordt Mannose verspreid door het hele lichaam. Het wordt direct gebruikt voor glycoproteïne synthese, vooral voor het immuunsysteem.

Mannose is een van de makkelijkere essentiële suikers te verkrijgen door middel van voeding. Een van de belangrijkste bronnen is de Aloë Vera Gel, die acemannan, een Mannose polysaccharide bevat.

Andere voedselbronnen voor Mannose zijn: rode en zwarte bessen, kruisbessen, groene bonen, cayenne, kool, aubergine, tomaten, koolraap, shiitake en Kelp. Een andere goede bron is gemalen fenegriek, want het heeft een hoge galactomannaangehalte (net zoals carob en guargom), een polysaccharide van mannose en galactose.